Á memoria do noso querido Jesús Nieto Baneira, Donje, Donjé.

Querido Donje,

Quen, sen ser estúpido, querería perder unha persoa coma ti ? Ninguén. Ninguén Donje porque

a túa existencia foi unha “bendición”para todos os que te tratamos. Es unha desas escasas persoas benditas nesta sociedade chea de ruído e furia. Un home enteiro, se nos permites dicilo,

discretísimo, humilde e afable. Nunca fuches pedante nin pretencioso, nin pesado, nin aburrido.

Tiñas unha alegría natural e mansa, próxima. Afrontabas a vida dun xeito un pouco pícaro e traveso, nalgunhas ocasións, sen moita seriedade porque ti, Donje, gozabas da vida e iso percibiámolo na proximidade do teu sorriso e iso aportábache un atractivo humano, se nos permites dicilo, encantador.

Non che gustarían estas palabras, estarías incómodo porque ti no es persoa de homenaxes nin adulacións, nin te crerías merecedor, nin as crerías, seguro. Pero estás obrigado a permitir que nós sexamos xenerosos contigo, só hoxe Donje. Despois disimularemos a nosa tristeza cando non volvamos a cruzarnos contigo na estrada ou non sexas ti o oficiante cálido e comedido que esperamos ver dándonos a bendición. Prometemos non emocionarnos demasiado para honrar a túa entrañable persoa, noso compañeiro querido por toda a comunidade educativa, Don Jesús Nieto Baneira. Donje.